Gratis intakegesprek

foto gratis intake zonder kruk _)Vanaf vandaag kun je in mijn praktijk een gratis intakegesprek krijgen. Tijdens dit gesprek kun je vertellen waarin je van mij advies & begeleiding wilt en vertel ik je wat ik voor je kan betekenen.

Het kan een hele stap zijn om hulp en advies te vragen. Dat realiseer ik me heel erg goed. Juist daarom bied ik tot en met de zomer deze mogelijkheid. Zo kunnen we rustig kennis maken en kun je ervaren waarin ik jou kan ondersteunen. Van harte welkom!

Ben je in balans?

Heb je wel eens op een circusbal gelopen? Of een fiets met 1 wiel? Ik wel! Ik vond het ontzettend leuk. Het is een kwestie van de balans vinden en vasthouden. Als je iemand op zo’n bal ziet lopen dan lijkt het vaak heel makkelijk. Toch is het een stuk uitdagender als je het zelf moet doen. Er zijn momenten dat je het evenwicht te pakken lijkt te hebben. Maar er zijn meer momenten dat het een letterlijk balanceren is, in verwoede pogingen om niet van de bal af te vallen.

Ik denk dat het hele leven zo is. Het constant zoeken naar en vinden van een balans. Wanneer er factoren van buitenaf zijn die onze balans verstoren, zoals wind of regen, mensen die vervelende dingen tegen ons zeggen of heftige gebeurtenissen, dan kunnen die je uit balans brengen. Ook innerlijke factoren, zoals ziekte of onzekerheid, kunnen je extra uit balans brengen en het is een flinke uitdaging om dan je evenwicht te houden. Ook wanneer je wilt groeien en bloeien heb je te maken met een balans. Denk aan een groeiende tiener. Hij moet letterlijk wennen aan zijn langere lichaam en een nieuw evenwicht vinden. Ook een hoogzwangere vrouw raakt soms ineens uit balans door haar groter wordende buik. Meestal gaat groei geleidelijk, maar wanneer er teveel dingen tegelijk veranderen, voel je je soms letterlijk uit balans gebracht.

En dan? Dan sta je daar te wiebelen op die bal, en voel je dat je er bijna af rolt. Wat doe je dan? Juist! Je grijpt je vast aan alles en iedereen waar je maar bij kunt. Je zoekt steun! Dit is letterlijk een steunpunt.
Sociaal kun je ook steun vragen wanneer je je uit balans voelt raken.

Meestal is het voldoende om steun te vragen aan een liefdevolle ouder, een betrokken familielid of vertrouwde vrienden. Bij hen kun je je verhaal kwijt en krijg je begrip en een luisterend oor. Ze kunnen een stok achter de deur zijn, wanneer je veranderingen in je persoonlijke leven wilt doorvoeren. Of ze zijn een aanmoediging, omdat ze zien dat je de balans heel goed zelf kan hervinden, maar vooral steun kunt gebruiken door middel van support langs de zijlijn.
Let wel op: Het is wel goed om te beseffen, dat jij degene blijft die op de bal staat! De ander gaat niet voor jou op de bal lopen, dan is het niet meer jouw evenwicht maar de zijne.

Soms is het ontoereikend voor je directe omgeving om je de steun te geven die je (tijdelijk) nodig hebt. Daar begint mijn werk als coach, counsellor. Ik loop, figuurlijk, een stukje met je mee. Ik begeleid je in de zaken waarin je je evenwicht dreigt te verliezen of verloren hebt. We bekijken samen waar je steun in wilt en op welk gebied je je wilt ontwikkelen. Aan de hand van deze wensen coach ik je en stimuleer je om je doel te bereiken. Meestal zijn dit kortdurende trajecten waarna je al snel weer op eigen kracht verder kunt.

Bel of mail me voor vrijblijvend meer informatie. Ik sta je graag te woord!

Aanstaande maandag start ik met een leuke actie! Hou mijn site en social media in de gaten zodat je niks mist!

Vlog: Welkom in mijn atelier!

Ben je benieuwd naar mijn atelier? Hier is je kans om even te proeven van de sfeer. Het is de plek waar ik graag ben en in alle rust mijn ideeën kan bedenken en uitwerken. Mijn grote dakraam zorgt voor voldoende licht om te werken en tegelijk is het een heerlijke, veilige, afgesloten ruimte. Mijn atelier hangt vol met veel schilderijen en collage’s, waardoor het een inspirerende en gezellige plek is.

Alles voor een geslaagde workshop of een vertrouwd coachgesprek heb ik in mijn atelier bij de hand.

Welkom in mijn atelier!

Dankjewel!

“Wat heb je een mooie jas!” “Wat zit je haar leuk vandaag.” “Ik zie jouw liefde voor je gezin/familie/(vul in) en dat maakt me blij.”

Wanneer  heb jij voor het laatst een compliment aangenomen, zonder “ja, maar”? 

Hoe vaak zeggen we oprecht ‘dankjewel’ tegen iemand? Durven we echt dankjewel te zeggen? Ik zie wanneer mensen elkaar complimenten geven, dat dit vaak een ongemakkelijk gevoel geeft. Want ja ‘die jas is maar van de kringloop hoor.’ En ‘mijn haar zat al goed toen ik wakker werd, dus ik heb er niet zoveel aan gedaan hoor.’ ‘En mijn gezin, ach, ze zijn ook lief voor mij en we hadden een goede dag dus. Je moest eens weten, op maandagochtend…’

Wat maakt het zo lastig om een compliment aan te nemen? Voelen we ons kwetsbaar? Hoe denk jij over jezelf? Ben jij een compliment waard? We vinden onszelf (soms) niet zoveel waard en het kan altijd beter. Mevrouw Zus en dame Zo, díe verdienen wél een compliment, maar ik, nee! Er schort nog zoveel aan.
Een dikke geruststelling: Het klopt 😉 ! Er is heel veel ‘niet-perfect’ aan ons en er zijn altijd mooie mensen die verder en beter zijn dan wij. En toch: Durf eens een compliment aan te nemen. Het is een kado lieve mensen! Een kado, speciaal voor jou. Je bent het waard!

Ja en wat zeg je dan? Nou, gewoon: “Dankjewel” Begin daar maar mee. Ontvang en verder niks. Denk er over na, wat diegene tegen je zegt. Zij vonden het blijkbaar belangrijk genoeg om het tegen je te zeggen!

Eerste schoentjes

Eerste schoentjesDit zijn mijn eerste schoentjes! Degenen waar ik mijn eerste voorzichtige stapjes naar buiten heb gezet, de wijde wereld in. Nou ja, eerder de stad in voor een boodschap, maar je snapt het idee.

Wanneer kinderen leren lopen gaat dat met vallen en opstaan, net zoals wij nieuwe dingen leren en proberen. In dat proces komt er een moment, dat het goed is om nieuwe stappen te nemen.

Afgelopen jaren, tijdens mijn studie coaching en counselling, ben ik enorm gegroeid en heb ik allerlei nieuwe dingen geleerd, zoals methodes en gesprekstechnieken. Ook op persoonlijk vlak heb ik veel geleerd over mezelf, mijn emoties, gevoelens, wensen en beperkingen. Zo ontstond bij mij de wens om hier meer mee te gaan doen. Ik heb me ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, een administratie opgezet en mijn atelier gezellig ingericht.

Op dat moment kwam ik op een dood punt. Want: “Wat nu? Hoe nu verder?” In die periode bezocht ik een zomerconferentie. De hele week kwamen er dingen op mijn pad waardoor ik bevestigd werd. “Ga maar! Ga het maar doen!” Het was voor mij een hele stap om mensen in mijn omgeving te vertellen wat ik doe en waar mijn passie ligt. Deze bevestiging tijdens de conferentie was een enorme aanmoediging om het echt te gaan dóen!

Een paar maanden na die conferentie kreeg ik van mijn moeder een bijzonder cadeautje: Mijn eerste schoentjes die ik vroeger aangehad heb! Ze vertelde erbij: “Wanneer kinderen leren lopen, doen ze dat eerst op hun blote voetjes. Als ze goed genoeg kunnen lopen, dan is het moment dat ze schoenen krijgen. Jij krijgt nu deze schoentjes van mij, omdat ik zie dat je goed genoeg kan ‘lopen’ om naar buiten te gaan!”

De schoentjes staan als aanmoediging en symbool in mijn atelier. Elke keer als ik ergens tegenop zie, dan kijk ik ernaar. Ook leuke dingen kunnen spannend zijn en elke nieuwe stap kan er (soms letterlijk) een zijn waarbij je ‘over een drempel’ moet, naar buiten. Zo’n tastbaar symbool kan dan een mooie geheugensteun en aanmoediging zijn.

Waarin wil jij een nieuwe stap zetten? Durf je nieuwe schoenen aan te trekken en ga ervoor! Mocht je hier tegenop zien of niet weten hoe je dit moet aanpakken, dan kan ik je hierin begeleiden. Het kan heel fijn zijn als er iemand ‘met je meeloopt’, als je nieuwe stappen zet.

 

Gastblog: Dromen

Mijn creatieve vriendin Wieke schreef deze gastblog. Ze heeft xpressyourart opgericht om anderen te inspireren en toe te rusten in hun creativiteit. Wieke heeft veel ervaring in allerlei verschillende materialen en weet haar ideeën en creativiteit vol passie op anderen over te brengen! Vandaag neemt ze je mee in de wereld van dromen:

Jezelf kennen en weten wat je wilt, vormen de basis voor je dromen.

Nee, niet die beelden in de nacht, maar dromen voor je leven, daar wil ik het even over hebben. Afgelopen week kocht ik ‘Hartschrift’ van Coby Kremer. Hartschrift is een boek met uitdagende schrijfopdrachten waardoor je ruimte krijgt om je eigen antwoorden te vinden. Ik kreeg een aantal vragen voorgeschoteld die me goed aan het denken hebben gezet. Wat zou jij bijvoorbeeld doen als je nog 100 jaar te leven had? En wat zou je aan je leven veranderen als je nog maar 1 jaar te leven had?

Tekening gastblog Wieke dromen 2016Ik ging dagdromen, mijmeren en nadenken over het hebben van dromen.

Dromen voor je leven komen voort uit je wil. Wat wil je graag? Wat vind je leuk, waar hou je van? Jezelf kennen en weten wat je wilt, vormen de basis voor je dromen. Je eerste stap onderweg naar het vormgeven van je wil, is een droom ontwikkelen. Dit kun je ook wel de ‘droomfase’ noemen. In die droomfase denk je na over de uitwerking van je wil op een bepaald gebied. En dat mag best specifiek zijn!

Een voorbeeld; onze kat is een half jaar geleden overleden en ik merk dat ik de laatste tijd steeds meer een huisdier mis. Mijn wil begint te spreken; ik wil een nieuw huisdier. Aansluitend begint mijn droomfase; wat voor huisdier wil ik? Hoe oud? Waar vandaan? Zo wil ik graag een thuis bieden aan een beestje dat wegens omstandigheden een liefdevol huis moet missen. Ik heb uiteindelijk gekozen voor een langharige, jongvolwassen kat via Marktplaats. Na de droomfase volgt de uitvoeringsfase; nu ik mijn droom concreet gemaakt heb, kan ik gericht zoeken op Marktplaats. Na een korte zoektocht, heb ik onze geweldige leuke, langharige, nieuwe kater gevonden.

De droomfase is hierin essentieel; een veilige plek om na te denken, te experimenteren met ideeën, te ontdekken welke details daarbij horen en gewoon eens ‘out of the box’ durven denken. Ik realiseer me steeds meer hoe belangrijk het dromen is. Je droom is een verbinding tussen je wil en de succesvolle uitvoering van je wil.

 

WIL               →  DROOM             →        UITVOERING
Ken jezelf   →  Ken je droom  →        Ken je doelen, voer deze uit

 

Wanneer je je droom vormgeeft en gaat uitvoeren, geef je de werkelijkheid vorm. Zowel in kleine maar ook in grote dingen. Hoe gaaf is dat; jij hebt de mogelijkheid om vorm te geven aan de werkelijkheid om je heen! En de weg daar naar toe is een hele leuke, afwisselende en uitdagende weg vanuit je wil, via je dromen, naar de uitvoering!

 

Wieke Pierhagen van Xpressyourart

Hartschrift van Coby Kremer

Vallen en opstaan

Geen enkel mens heeft leren lopen zonder te vallen.

Als je nadenkt over groeien en we vorige keer nadachten over de baby en potige peuter, dan heeft dat kleine mensje ergens op die route leren lopen. Er zijn kleintjes die gaan gewoon. Ze denken er niet over na, dat leren lopen een gevaar met zich meedraagt. Je ziet dat ze het proberen en vol verbazing ter aarde storten. Vervolgens krabbelen ze op en met een dikke knuffel van een liefdevolle empathische ouder proberen ze het nog een keer. Je hebt ook hummels die eerst kijken. Je zíet ze denken. Ze observeren en overdenken het, om het daarna héél voorzichtig ook eens te proberen. Dit zijn vaak ook de hummels die ‘ineens’ Acrylverf schilderij uit 2006weglopen. Ze wachten net zo lang tot ze het volledig doordacht hebben en het vertrouwen voelen dat het ze lukt. Elk mens heeft verschillende leerstijlen, daar kom ik later nog een keer op terug. Maar wat valt nu op bij alle kinderen die hebben leren lopen? Dat ze allemaal vallen. Geen enkel mens heeft leren lopen zonder te vallen. Wat maakt dat we niet meer mogen vallen? Of, wat maakt dat we onze kinderen zoveel mogelijk willen behoeden voor vallen, letterlijk of figuurlijk?

Het blijkt uit onderzoek dat kinderen meer letsel oplopen doordat ze minder buitenspelen en dus minder vallen. Blijkbaar kun je dus leren hoe je veilig valt. Er bestaat ook valtraining bijvoorbeeld. Je leert hierbij op de juiste manier vallen, waardoor de angst en de (ernst van het) letsel afnemen.

Waar wij als mensen fouten mogen maken (van onszelf en anderen) kan er geleerd worden.

Je kunt een bepaalde veerkracht ontwikkelen met betrekking tot het opdoen van vallen en mislukkingen. En alleen waar wij als mensen fouten mogen maken (van onszelf en anderen) kan er geleerd worden. Waar niks mag mislukken, kan niks nieuws ontstaan!

Durf jij fouten te maken? Kijk jij je fouten recht in de ogen zodat je ervan kunt leren? Hoe heerlijk is de wetenschap dat, als je valt, je gewoon op mag staan en het opnieuw mag proberen.